Zamknij

Korzystamy z plików cookies i umożliwiamy zamieszczanie ich osobom trzecim. Pliki cookie pozwalają na poznanie twoich preferencji na podstawie zachowań w serwisie. Uznajemy, że jeżeli kontynuujesz korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Poznaj szczegóły i możliwości zmiany ustawień w Polityce Cookies

Przejdź do głownej zawartości

Studenckie praktyki w Żółkwi

Od roku 1991 w farze żółkiewskiej prowadzone są prace przez studentów Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Akademii Sztuk Pięknych z Warszawy i Krakowa oraz przez absolwentów stołecznej uczelni. W roku obecnym w praktykach wzięli udział studenci Wydziału Konserwacji Uniwersytetu z Kolonii w Niemczech. Praktyki studenckie (z wydłużonym dniem pracy) trwają dwa tygodnie, ze względu na bardzo trudne warunki socjalno-bytowe.
Bierze w nich udział średnio 15 osób. Rozpoczęcie praktyk było możliwe dzięki międzynarodowemu porozumieniu o wymianie młodzieży, podpisanemu przez Ukraińskie Towarzystwo Opieki nad Zabytkami Historii i Kultury oraz Towarzystwo Opieki nad Zabytkami z Polski. Po wygaśnięciu umowy (cztery lata temu) praktyki całkowicie finansuje strona polska: w pierwszych latach Generalny Konserwator Zabytków (poprzez Fundację Ochrony Zabytków), a w następnych - Pełnomocnik Rządu ds. Polskiego Dziedzictwa Kulturalnego Za Granicą. Całkowity koszt dotychczasowych praktyk wyniósł około 55 000 złotych, a wartość wykonanych prac do kilkuset tysięcy złotych.

W związku ze specyfiką programu dydaktycznego Katedry organizującej praktyki, a także możliwościami technicznymi, socjalnymi i finansowymi, dotychczasowe prace objęły wystrój świątyni, składający się głównie z mniejszych elementów. Dotychczas wykonano, m.in. prace przy następujących obiektach:

  • nagrobkach rodziny Żółkiewskich: hetmana Stanisława, syna Jana, żony Reginy i córki Zofii Daniłowiczowej. Nagrobki pochodzą z lat 1620-30, wykonane są w czerwonym marmurze "węgierskim". Wykonano pełną konserwację wraz z rekonstrukcją brakujących detali;
  • epitafium Wojciecha Głogowskiego z 1626r. Wykonane również z czerwonego marmuru, rozfragmentowane na kilkadziesiąt kawałków, z licznymi ubytkami. Wykonano pełną konserwację z częściową rekonstrukcją i montaż obiektu;
  • epitafium Pawła Wojenkowskiego, pisarza królewskiego. Pochodzi z 1636 r., wykonane w ciemnym marmurze. Obiekt zakonserwowano, bez rekonstrukcji herbów;
  • kropielnica z roku 1705(?), z czarnego marmuru, połamana, z dużymi ubytkami, po pracach w pierwotne miejsce;
  • chrzcielnica z XIX w., wykonana w jasnym marmurze śląskim;
  • szereg innych płyt epitafijnych i wotywnych.

Bardzo zaawansowane są prace przy:

  • nagrobkach Jakuba Sobieskiego i Stanisława Daniłowicza z 1693 r., autorstwa A Schlütera. Wykonane w czarnych marmurach z alabastrowymi rzeźbami i elemantami dekoracyjnymi, które uległy dużym rozfragmentowaniom. Większość detali, np. głów jest niezachowana. Rekonstrukcja brakujących części (obecnie w technice narzutu gipsowego) jest możliwa dzięki zachowanym w archiwach lwowskich świetnym fotografiom z okresu międzywojennego;
  • obramieniu chrzcielnicy z XVII w., z ciemnobrunatnych marmurów;
  • malarstwie ściennym z XVII w., odsłoniętym w czasie demontażu obrazów batalistycznych.

W minionym okresie obroniono również (na uczelni w Warszawie) dwie prace magisterskie. Jedna dotyczyła konserwacji figury bp. św. Stanisława, patrona hetmana Stanisława Żółkiewskiego, druga tablicy wotywnej poświęconej rocznicy bitwy pod Wiedniem, wykonanej w technice pietra dure. Figura biskupa, po upadku z dużej wysokości, została rozfragmentowana na kilkadziesiąt części. Część z nich do momentu podjęcia konserwacji zaginęła. W wyniku żmudnych prac całkowicie zrekonstruowana figura powróciła na pierwotne miejsce.
Organizatorem i kierownikiem praktyk jest Janusz Smaza, kierownik Katedry Konserwacji i Restauracji Rzeźby Kamiennej i Elementów Architektury uczelni warszawskiej.

Wersja do druku