Zamknij

Korzystamy z plików cookies i umożliwiamy zamieszczanie ich osobom trzecim. Pliki cookie pozwalają na poznanie twoich preferencji na podstawie zachowań w serwisie. Uznajemy, że jeżeli kontynuujesz korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Poznaj szczegóły i możliwości zmiany ustawień w Polityce Cookies

Przejdź do głownej zawartości

Rok 1997 w Ośrodku Ochrony i Konserwacji Zabytków

Rok 1997 nie był najlepszym rokiem w historii Ośrodka Ochrony i Konserwacji Zabytków. Jak większość instytucji budżetowych trapiły nas kłopoty finansowe i za duży sukces poczytujemy sobie systematyczne wydawanie dwumiesięcznika "Cenne, bezcenne, utracone". Nie byłoby to możliwe, gdybyśmy mieli do dyspozycji tylko nasze własne środki.

Wydatna pomoc Pełnomocnika Rządu ds. Polskiego Dziedzictwa Kulturalnego za Granicą umożliwiła nam spokojną pracę. Z dochodzących do nas informacji wiemy, że nasze pismo zdobyło sobie uznanie czytelników. Dziękujemy wszystkim za słowa uznania, dziękujemy za uwagi krytyczne. Każdy głos staramy się dokładnie przestudiować, a wynikające z analiz wnioski wykorzystujemy.

Do naszych ubiegłorocznych sukcesów zaliczamy również dwa sympozja. Wspólnie z Muzeum-Zamkiem w Malborku zorganizowaliśmy spotkanie muzealników z całego kraju nt. "Organizacja i zabezpieczenie wystaw czasowych". W sympozjum wzięło udział ponad 80 osób z całego kraju. Z każdym rokiem wzrasta wymiana muzealna, a co za tym idzie rośnie liczba organizowanych wystaw czasowych. Ich organizacja różni się zdecydowanie od przygotowań towarzyszących wystawom stałym. Umowy międzynarodowe na wypożyczenie zbiorów, gwarancje rządowe i ubezpieczenia, odprawy celne, transport, zmiana aranżacji wnętrz, oświetlenia, zmiany zasad ochrony obiektu, to tylko niektóre aspekty zorganizowanego w Malborku spotkania. Drugie sympozjum poświęcone było problemom osuszania obiektów zabytkowych. Lipcowa powódź nadała temu spotkaniu szczególny wymiar.

Wspomniana wcześniej zwiększona wymiana muzealna zaowocowała dużą ilością transportów dóbr kultury. Ośrodek w minionym roku koordynował 115 transportów, a sam prowadził 11 - specjalnego znaczenia. Sporządziliśmy oceny związane z ochroną i zabezpieczeniem ponad 60 muzeów i 17 obiektów sakralnych. Do centralnego katalogu skradzionych i zaginionych dóbr kultury trafiło ponad 250 dzieł sztuki i antyków. Mimo kłopotów finansowych rozpoczęliśmy prace nad ewidencją drewnianego budownictwa sakralnego. Zdecydowaliśmy się na ten krok z uwagi na ogromne straty jakie co roku powstają w zasobach budownictwa drewnianego. Nie zastępujemy ani nie wyręczamy w tym zakresie innych instytucji. Staramy się zebrać wszystkie rozproszone materiały i sporządzić aktualną dokumentację fotograficzną obrazującą stan zachowania drewnianych obiektów sakralnych na koniec XX wieku. Często spotykaliśmy się z brakiem zrozumienia dla tego co robimy. Niektórzy mówili - przecież jest Ośrodek Dokumentacji Zabytków, czy Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Wszystko to prawda, ale dokumentacja jest niekompletna, a wielu przypadkach nieaktualna. Pożary niszczą prawie każdego roku kilka zabytków drewnianych. Naszym celem jest szybkie i pełne udokumentowanie stanu zachowania drewnianego budownictwa sakralnego na koniec XX wieku. Na tym nasza rola się skończy, a konserwatorzy i naukowcy otrzymają informację, która będzie przydatna w ich pracy.

Nie są to oczywiście wszystkie prace zrealizowane przez Ośrodek Ochrony i Konserwacji Zabytków w 1997 roku. Można byłoby jeszcze szerzej przedstawić współpracę międzynarodową, zorganizowanie polskiego stoiska na targach konserwatorskich w Paryżu, prowadzenie sekretariatu Międzyresortowej Komisji ds. Rewaloryzacji Miast Historycznych czy obsługę rzeczoznawców ministra kultury i sztuki, ale nie miejsce i pora na rozpisywanie się o naszej pracy.
Na zakończenie chciałbym życzyć wszystkim naszym Czytelnikom, Przyjaciołom i Sprzymierzeńcom wszystkiego najlepszego, dużo zdrowia, spełnienia planów osobistych i zawodowych w roku 1998 .

Piotr Ogrodzki
Dyrektor Ośrodka Ochrony i Konserwacji Zabytków

Wersja do druku