Zamknij

Korzystamy z plików cookies i umożliwiamy zamieszczanie ich osobom trzecim. Pliki cookie pozwalają na poznanie twoich preferencji na podstawie zachowań w serwisie. Uznajemy, że jeżeli kontynuujesz korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Poznaj szczegóły i możliwości zmiany ustawień w Polityce Cookies

Przejdź do głownej zawartości

Nr 4/1997

Krajobraz z wiatrakiem

Jerzy Szałygin
Stawiając młyny wietrzne ich umiejscowienie uzależniano od lokalnych warunków klimatycznych i terenowych. Wybierano teren podwyższony, na otwartej przestrzeni, z dala od zabudowań, w taki sposób, aby budynki czy wysoka zieleń nie były przeszkodą dla dominujących w okolicy wiatrów. Dobór miejsca nigdy nie był przypadkowy, warunkował w konsekwencji egzystencję młynarza.

Wersja do druku