Zamknij

Korzystamy z plików cookies i umożliwiamy zamieszczanie ich osobom trzecim. Pliki cookie pozwalają na poznanie twoich preferencji na podstawie zachowań w serwisie. Uznajemy, że jeżeli kontynuujesz korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Poznaj szczegóły i możliwości zmiany ustawień w Polityce Cookies

Przejdź do głownej zawartości

Interpol

W poprzednich numerach "Cenne, bezcenne, utracone" przedstawiliśmy dwie bazy danych związanych z poszukiwaniem skradzionych i zaginionych dzieł sztuki na międzynarodowych rynkach handlu antykwarycznego: miesięcznik Międzynarodowej Fundacji ds Poszukiwania Dzieł Sztuki (International Foundation for Art. Research) - IFAR Report oraz Rejestr Zaginionych Dzieł Sztuki (Art Loss Register). Nie wyczerpują one możliwości międzynarodowego poszukiwania utraconych dzieł sztuki.
Działania poszukiwawcze prowadzi aktywnie również Międzynarodowa Organizacja Policji Kryminalnej, częściej znana pod skróconą nazwą INTERPOL. Jak zapewne większość wie INTERPOL nie jest policją międzynarodową, w ścisłym tego słowa znaczeniu. Początki organizacji sięgają 1923 r. Pierwszą siedzibą był Wiedeń. Obecnie siedziba sekretariatu mieści się w Lyonie. Organizacja zrzesza przedstawicieli policji ze 174 krajów. Polska była jednym z założycieli INTERPOL, ale po II wojnie światowej wystąpiła ze struktur organizacyjnych. Dopiero w 1990 roku staliśmy się ponownie pełnoprawnym członkiem. INTERPOL działa poprzez biura krajowe, które opierają się o struktury policyjne poszczególnych państw członkowskich. W Polsce jest to Krajowe Biuro Interpol przy Komendzie Głównej Policji w Warszawie.
Szczególnym zainteresowaniem Interpol obejmował przestępczość i przestępców międzynarodowych, których działania wykraczały poza granice jednego państwa. Ściganiu takich ludzi i zwalczaniu nagroźniejszych form przestępczości służy cała struktura organizacyjna. Jednym z problemów, którymi zajmuje się Interpol jest zwalczanie nielegalnego obrotu skradzionymi dziełami sztuki. W siedzibie w Lyonie znajduje się własna baza danych o najbardziej poszukiwanych dziełach sztuki. Informacje do niej przesyłane są przez poszczególne biura krajowe. W latach 1988-1990 kontakty z Interpolem utrzymywał ówczesny Ośrodek Ochrony Obiektów Muzealnych (obecna nazwa Ośrodek Ochrony i Konserwacji Zabytków) przesyłając systematycznie informacje o największych kradzieżach.

Wersja do druku