Zamknij

Korzystamy z plików cookies i umożliwiamy zamieszczanie ich osobom trzecim. Pliki cookie pozwalają na poznanie twoich preferencji na podstawie zachowań w serwisie. Uznajemy, że jeżeli kontynuujesz korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Poznaj szczegóły i możliwości zmiany ustawień w Polityce Cookies

Przejdź do głownej zawartości

Zasady wywozu Zasady i tryb postępowania w sprawach dotyczących wywozu za granicę na stałe dóbr kultury lub przedmiotów o takim charakterze

Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. "O ochronie dóbr kultury i o muzeach" (Dz. U. Nr 10, poz. 48, z 1983 r. Nr 38, poz. 173 z 1989 r. Nr 35, poz. 192 oraz z 1990 r .Nr 34, poz. 198 i Nr 56, poz. 322) - wywóz dóbr kultury za granicę jest zakazany. Jedynie dyspozycja ust. 2 ww. przepisu dopuszcza w wyjątkowych przypadkach, po stwierdzeniu, że brak danego przedmiotu nie spowoduje uszczerbku dla dorobku kultury narodowej, iż Minister Kultury i Sztuki po zasięgnięciu opinii organów, o których mowa w art. 10 ust. l, może zezwolić na jego wywóz za granicę na stałe. Organem opiniodawczym w tych sprawach jest Komisja do Spraw Wywozu Dóbr Kultury za granicę na stałe, działająca przy Ministrze Kultury i Sztuki.
Ponadto informuje się potencjalnych wnioskodawców w sprawach związanych z zamiarem wywozu przez nich za granicę na stałe dóbr kultury, iż w tym zakresie wskazane wyżej ustawowe zapisy mają swoje uzasadnienie w faktycznym zniszczeniu oraz rozproszeniu wielu dóbr kultury składających się na dziedzictwo i rozwój kulturalny w wyniku działań i grabieży wojennych, bez względu na rodzaj i pochodzenie dobra kultury.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe ustalenie zgody na wywóz za granicę na stałe dóbr kultury lub przedmiotów o takim charakterze:
1. W przypadku zamiaru wywozu za granicę dobra kultury lub przedmiotu o takich charakterze - wnioskodawca winien wystąpić do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków właściwego ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy lub miejsce przechowywania przedmiotów.
2. Wobec stwierdzenia przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, że zgłoszone przedmioty są dobrami kultury, o których mowa w art. 42, ust. 1 pkt. 1 powyższej ustawy lub też są przedmiotami powstałymi przed dniem 9 maja 1945 r. (z wyłączeniem dzieł twórców żyjących, chociażby powstałych przed tą datą) WKZ zgodnie z art. 61 (4 kpa powinien taki wniosek przekazać według właściwości do rozpatrzenia Generalnemu Konserwatorowi Zabytków działającemu w tych sprawach w imieniu Ministra Kultury i Sztuki).
3. Wniosek przesyłany do organu, o którym mowa w pkt. 2, powinien składać się z:
a) podania wnioskodawcy (ze znaczkami skarbowymi naklejonymi na podaniu),
b) opisu przedmiotu(ów) sporządzonego w wyniku bezpośrednich oględzin przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (lub upoważnione przez WKZ muzeum),
c) dwóch identycznych odbitek fotograficznych formatu pocztówkowego dla każdego ze zgłoszonych przedmiotów.
W przypadku przedmiotów o charakterze zabytków techniki mają zastosowanie wymogi określone w pkt. 6 niniejszej informacji oraz w odniesieniu do instrumentów muzycznych wymogi wskazane w pkt. 7.
4. W zależności od przyjętego rozstrzygnięcia, stosownie do wskazań określonych we wstępie do niniejszej informacji Generalny Konserwator Zabytków udzieli zezwolenia na stały wywóz zgłoszonych dóbr kultury za granicę lub też odmówi wydania takiego zezwolenia.
5. W przypadku uzyskania zezwolenia Generalnego Konserwatora Zabytków na wywóz dóbr kultury za granicę na stałe obowiązuje opłata skarbowa w wysokości 25% wartości tych przedmiotów według wyceny dokonanej przez właściwych biegłych lub w sytuacji, gdy zgłoszone przedmioty nie są dobrami kultury, o których wyżej mowa, obowiązuje opłata skarbowa za wydanie zaświadczenia stwierdzającego, że dany przedmiot nie jest dobrem kultury (w wysokości 0,60 zt.).
6. W przypadku przedmiotów o charakterze zabytków techniki (np. ciągniki, samochody, motocykle, tabor kolejowy, samoloty, pojazdy konne, maszyny i inne urządzenia techniczne) wskazuje się na bezwzględną konieczność dostarczenia: zdjęć z ujęciem co najmniej z trzech stron, wraz z ewentualnym sfotografowaniem detali istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku (w tym m.in. znaki firmowe). Poza podaniem wymiarów przedmiotu nieodzowne jest oznaczenie techniki i materiału wykonania, z określeniem czasu jego powstania. Pomocnymi mogą być również opinie właściwych biegłych.
7. W odniesieniu do wniosków dotyczących instrumentów muzycznych, wniosek w tym zakresie powinien zawierać dodatkowo opinię rzeczoznawcy z dziedziny właściwej dla odpowiedniego rodzaju instrumentu dotyczącą jego wartości zabytkowej. Powyższe wymogi mają swoje uzasadnienie poza postanowieniami ustawy, o której mowa, w przepisach rozporządzenia Ministra Kultury i Sztuki z dnia 30.06.1965 r. w sprawie trybu zgłaszania wniosków oraz wydawania zaświadczeń i zezwoleń na wywóz za granicę dóbr kultury. (Dz. U. Nr 31, poz. 206).
Jeżeli wniosek w sprawie wywozu dóbr kultury za granicę na stałe będzie wymagał przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, termin jego rozporządzenia może ulec przesunięciu do 2 miesięcy - stosownie do art. 35 (3 kpa.)

Uwagi:
1. Przy Generalnym Konserwatorze Zabytków działa Komisja do Spraw Ocen i Wycen Dóbr Kultury, która może na życzenie wnioskodawcy, wyrażone pisemnie w podaniu do Generalnego Konserwatora Zabytków, dokonać wyceny przedmiotów - w przypadku wydania przez Generalnego Konserwatora Zabytków zezwolenia na ich wywóz za granicę na stałe. Jednocześnie wnioskodawca winien zobowiązać się w tym podaniu do uiszczenia na rzecz Biura Ochrony Dóbr Kultury i Muzeów opłaty za dokonaną wycenę wyżej wymienionych przedmiotów w wysokości 3% ogólnej ich wartości.
2. W sprawach wywozu za granicę dóbr kultury Biuro Ochrony Dóbr Kultury i Muzeów przyjmuje zainteresowanych:
w Warszawie, przy ul. Ksawerów 13, w pokoju nr 4 we wtorki, środy i czwartki w godzinach od 11°0 do 13°° (prowadząca te sprawy: mgr Barbara Radtowska - główny specjalista ds. obrotu dobrami kultury, tel. 48 13 19, 48 10 48; fax: 48 53 53)

Wersja do druku