Zamknij

Korzystamy z plików cookies i umożliwiamy zamieszczanie ich osobom trzecim. Pliki cookie pozwalają na poznanie twoich preferencji na podstawie zachowań w serwisie. Uznajemy, że jeżeli kontynuujesz korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Poznaj szczegóły i możliwości zmiany ustawień w Polityce Cookies

Przejdź do głownej zawartości

Postępowanie w przypadku wydania jednorazowego pozwolenia na stały wywóz zabytku za granicę

I SKŁADANIE WNIOSKÓW
1.Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna składa wniosek, do wojewódzkiego konserwatora zabytków lub muzeum, z którym na danym terenie wojewódzki konserwator zabytków podpisał porozumienie i przekazał swoje uprawnienia w zakresie realizacji składanych wniosków, który zawiera*:
• imię, nazwisko wnioskodawcy, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę
i adres jednostki organizacyjnej, będącej wnioskodawcą;
• określenie zabytku wraz z opisem umożliwiającym jego identyfikację;
• uzasadnienie wniosku.

2. Do wniosku powinny być dołączone:
• 2 fotografie w przypadku wywozu do UE lub 3 fotografie w przypadku wywozu poza
UE o formacie nie mniejszym niż 9 x 13 cm. (obiekty na fotografii powinny być
przedstawione bez zniekształceń, blików, przekłamań kolorystycznych, tak by zdjęcie
umożliwiało ich identyfikację);
• w przypadku, gdy wnioskodawca nie jest właścicielem zabytku do wniosku dołącza
się również zgodę właściciela zabytku na wywóz przez wnioskodawcę zabytku za
granicę (może być w formie pełnomocnictwa szczególnego);
• wycenę obiektu sporządzoną przez biegłych (za biegłego zgodnie z art. 84 KPA uznajemy osoby posiadające wiadomości specjalne potrzebne do sporządzenia wyceny obiektu);
• dowód opłaty skarbowej za wydanie pozwolenia na stały wywóz zabytku za granicę.
• oświadczenie wnioskodawcy, że zabytek nie jest wpisany do rejestru zabytków, nie wchodzi w skład zbiorów publicznych, które stanowią własność Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek organizacyjnych zaliczanych do sektora finansów publicznych, a także, że nie znajduje się w inwentarzu muzeum lub narodowym zasobie bibliotecznym;
• Inne dowody mogące przyczynić się do wyjaśnienia sprawy.
• dowodem dołączonym do wniosku może być również wycena obiektu dokonana przez biegłych – dołączenie tego dowodu przez stronę, mimo że nie jest konieczne może skrócić czas rozpatrywania sprawy przez organ.

II WSTĘPNE ROZPATRYWANIE WNIOSKÓW
(postępowanie dowodowe)

1.Pracownik WUOZ-u weryfikuje wniosek ze zgłoszonym przedmiotem, ewentualnie wzywa do uzupełnienia braków formalnych wnioskodawcę oraz dokonuje oględzin zabytku. Następnie sporządza protokół oględzin zabytku, na który składa się:
• pismo przewodnie organu przyjmującego wniosek z informacją o załączonych do wniosku dokumentach;
• protokół oględzin zabytku (powinien zawierać opis zabytku oraz wskazanie jego autora lub wytwórcy, czasu powstania i określonej kwotowo wartości zabytku).

2. W przypadku, gdy zgłoszony przedmiot nie wymaga pozwolenia (wskazuje na to wycena) organ prowadzący postępowanie umarza je jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 105§1 KPA

3. Wniosek wraz z dokumentami wysyła się do Narodowego Instytutu Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów

III ROZPATRYWANIE WNIOSKÓW
(postępowanie dowodowe)

1. Po postępowaniu administracyjnym przeprowadzonym przez Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów pracownik Instytutu weryfikuje dane z wniosku z informacjami uzyskanymi w postępowaniu. W przypadku, gdy z zebranych informacji wynika, że wywożony obiekt nie posiada szczególnej wartości dla dziedzictwa kulturowego zostaje wystawione pozwolenie uzupełnione o uzyskane w postępowaniu informacje i wysyłane do Departamentu Ochrony Zabytków do weryfikacji a następnie przesłane do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego który podpisuje dokument.

2. Podpisane pozwolenie jest wysyłane do wnioskodawcy.

3. Zakaz na wywóz zabytku za granicę na stałe –
Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów może w trakcie postępowania w imieniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego zasięgnąć opinii rzeczoznawcy, właściwych biegłych lub instytucji kultury wyspecjalizowanej w opiece nad zabytkami w celu ustalenia czy wywożony zabytek posiada szczególnej wartości dla dziedzictwa kulturowego. W przypadku, gdy z uzyskanych w trakcie postępowania opinii wynika, że zgłoszony we wniosku obiekt posiada szczególną wartość dla dziedzictwa kulturowego sporządzony zostaje projekt decyzji zakazującej wywóz obiektu i wysyłany do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, który podejmuje decyzje o dalszym toku postępowania.

*W przypadku wywozu zabytku poza granicę UE gdy wywożone zabytki stanowią dobra kultury w rozumieniu art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 116/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie wywozu dóbr kultury. wniosek należy składać na specjalnych formularzach stanowiących załącznik do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 752/93 z dnia 30 marca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3911/92 w sprawie wywozu dóbr kultury.

Wersja do druku