Zamknij

Korzystamy z plików cookies i umożliwiamy zamieszczanie ich osobom trzecim. Pliki cookie pozwalają na poznanie twoich preferencji na podstawie zachowań w serwisie. Uznajemy, że jeżeli kontynuujesz korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Poznaj szczegóły i możliwości zmiany ustawień w Polityce Cookies

Przejdź do głownej zawartości

Krajowy wykaz zabytków skradzionych

W swej obecnej formie jest narzędziem służącym Policji, Służbie Celnej i Straży Granicznej do prowadzenia poszukiwań i identyfikacji utraconych dóbr kultury. Jako baza ogólnie dostępna daje również innym osobom możliwość sprawdzenia, czy dany przedmiot nie jest poszukiwany. To niezwykle użyteczne narzędzie dla antykwariuszy, domów aukcyjnych i ich klientów – wszystkich uczestników rynku antykwarycznego.

Prace nad tworzeniem Katalogu gromadzącego dane o utraconych dobrach kultury rozpoczęto w Ośrodku Ochrony Zbiorów Publicznych w końcu lat osiemdziesiątych XX wieku. Początkowo zbierano dane o zabytkach utraconych z muzeów.

Kwerenda objęła wszystkie polskie muzea i uwzględniła straty powstałe w wyniku kradzieży i zaginięć po roku 1970. Informacje gromadzone były w formie kart ewidencyjnych. Za wzór posłużyły tu karty ewidencyjne Państwowej Służby Ochrony Zabytków (tzw. białe karty zabytków ruchomych) oraz karty muzealne. Wraz z powstaniem w 1992 roku pierwszej elektronicznej wersji bazy danych do Katalogu skradzionych i zaginionych dóbr kultury zaczęto wprowadzać także straty, jakie ponosiły w kolejnych latach obiekty sakralne, prywatni kolekcjonerzy, biblioteki i inne instytucje.

Po wejściu w życie obowiązującej od 2003 roku ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami nastąpiła modernizacja istniejącej dotychczas bazy Katalogu skradzionych i zaginionych dóbr kultury i przekształcenie jej zgodnie z ustawą w Krajowy wykaz zabytków skradzionych lub wywiezionych za granice niezgodnie z prawem.

Straty zabytków zgłaszane są do Krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem przez Policję, Służbę Celną, Straż Graniczną, Wojewódzkie Urzędy Ochrony Zabytków i ich delegatury, muzea, a także przez osoby prywatne i instytucje będące właścicielami lub zarządcami zabytków. Warunkiem rejestracji jest wcześniejsze zgłoszenie przestępstwa organom ścigania i dostarczenie danych umożliwiających identyfikację utraconych zabytków (zdjęcia, podstawowe wymiary, opis).

Od lipca 2005 roku wykaz jest udostępniony na stronie internetowej: www.skradzionezabytki.pl


  1. 1.  Arkusz zgloszenia straty.doc pobierz
  2. 2.  Arkusz zgloszenia straty.pdf pobierz
Wersja do druku