Postępowanie w przypadku wydania jednorazowego pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę

I SKŁADANIE WNIOSKÓW
1. Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna składa wniosek, do wojewódzkiego konserwatora zabytków lub muzeum, z którym na danym terenie wojewódzki konserwator zabytków podpisał porozumienie i przekazał swoje uprawnienia w zakresie realizacji składanych wniosków który zawiera*:
• imię, nazwisko wnioskodawcy, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę 
i adres jednostki organizacyjnej, będącej wnioskodawcą; 
• określenie zabytku wraz z opisem umożliwiającym jego identyfikację;
• datę przywozu zabytku do kraju;
• wskazanie okresu, na jaki pozwolenie ma być wydane;
• wskazanie kraju, do którego zabytek ma być wywieziony;
• uzasadnienie wniosku.

  1. Do wniosku dołącza się:
    • 2 fotografie zabytku lub przedmiotu o cechach zabytku o formacie nie mniejszym niż 
    9 x 13 cm.(obiekty na fotografii powinny być przedstawione bez zniekształceń, 
    blików, przekłamań kolorystycznych, tak by zdjęcie umożliwiało ich identyfikację);
    • Oświadczenie właściciela zabytku, że zgłoszony zabytek jest jego własnością, jest 
    wolny od obciążeń prawa i nie podlega zajęciu w trybie przepisów o egzekucji 
    sądowej lub postępowaniu egzekucyjnym w administracji;
    • W przypadku, gdy wnioskodawca nie jest właścicielem zabytku do wniosku dołącza 
    się również zgodę właściciela zabytku na wywóz przez wnioskodawcę zabytku za 
    granicę (może być w formie pełnomocnictwa szczególnego);
    • Dowód opłaty skarbowej za wydanie pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za 
    granicę w wysokości 44 zł;
    • Inne dowody mogące przyczynić się do wyjaśnienia sprawy (w przypadku
    omawianego postępowania ważne są dowody świadczące, że osoba fizyczna lub 
    prawna w której posiadaniu znajduje się zabytek, daje rękojmię, że nie ulegnie on 
    zniszczeniu lub uszkodzeniu i zostanie przywieziony do kraju przed upływem terminu 
    ważności pozwolenia, jak również dowody świadczące że stan zachowania pozwala 
    wywieźć zabytek.);
    • Dowodem dołączonym do wniosku może być również wycena obiektu dokonana przez biegłych – dołączenie tego dowodu przez stronę, mimo że nie jest konieczne może skrócić czas rozpatrywania sprawy przez organ.


II ROZPATRYWANIE WNIOSKÓW (postępowanie dowodowe)
1. Organ przed rozpatrzeniem wniosku dokonuje oględzin zabytku objętego wnioskiem, które mogą być przeprowadzone:
• przy udziale właściwych biegłych i przy użyciu specjalistycznych urządzeń; 
• jeżeli jest to konieczne organ może zwrócić się również do instytucji kultury 
wyspecjalizowanej w ochronie zabytków o wydanie opinii dotyczącej wartości 
historycznej, artystycznej lub naukowej zabytku objętego wnioskiem;
• Jeżeli do wniosku nie została dołączona wycena obiektu organ powinien zwrócić się do właściwych biegłych w celu sporządzenia takiego dokumentu.

  1. W celu dokonania oględzin wnioskodawca jest obowiązany udostępnić zabytek w miejscu, w którym ten przedmiot się znajduje, albo dostarczyć ten zabytek do siedziby właściwego organu.
  2. Gdy do przeprowadzenia oględzin jest konieczne czasowe zatrzymanie zabytku objętego wnioskiem w siedzibie właściwego organu, wnioskodawcy wydaje się pokwitowanie. 
    4. Zgodnie z art. 75. § 1. KPA jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.

W przypadku wywozu zabytku poza granicę UE gdy wywożone zabytki stanowią dobra kultury w rozumieniu art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 116/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie wywozu dóbr kultury. wniosek należy składać na specjalnych formularzach stanowiących załącznik do Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) Nr 1081/2012 z dnia 9 listopada 2012 r. do celów rozporządzenia Rady (WE) nr 116/2009 w sprawie wywozu dóbr kultury.

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce lub konfiguracji usługi.